{"id":57941,"date":"2026-09-11T06:00:18","date_gmt":"2026-09-11T05:00:18","guid":{"rendered":"https:\/\/hac63.nl\/wordpress\/?p=57941"},"modified":"2026-09-11T06:45:44","modified_gmt":"2026-09-11T05:45:44","slug":"hac63-atleten-op-dak-van-italie-voor-spierfonds","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/hac63.nl\/wordpress\/hac63-atleten-op-dak-van-italie-voor-spierfonds\/","title":{"rendered":"HAC’63-atleten op dak van Itali\u00eb voor Spierfonds!"},"content":{"rendered":"

In april berichtten we al over het voornemen van een van onze leden om naar de top van de Gran Paradiso. Ons lid Lars Hoogeveen en zijn kameraad Joshua hebben het gedaan!! Super trots zijn ook wij van HAC’63 op deze prestatie op het hoogste niveau!! <\/strong><\/p>\n

Hieronder het verslag van Lars over hun reis:<\/strong><\/p>\n

” Het is ons gelukt! Op dinsdag 7 juli stonden we op de top van de Gran Paradiso, met 4.061 meter de hoogste berg van Itali\u00eb. Deze uitdagende beklimming ondernamen we om geld in te zamelen voor wetenschappelijk onderzoek naar spierziektes via het Prinses Beatrix Spierfonds.<\/em><\/p>\n

Met trots kunnen we vertellen dat we maar liefst \u20ac 4.161,-<\/b> hebben opgehaald! Een prachtig resultaat waarvoor we al onze donateurs van harte willen bedanken.<\/em><\/p>\n

Zondag 5 juli: Van trein naar de alpenwegen<\/em><\/h2>\n

Onze reis begon met een lange nacht waarin we maar weinig slaap kregen. Om 06:26 uur stappen we over in Basel en vervolgen onze weg via Bern en Lausanne richting Gen\u00e8ve. Wanneer we om 10:21 uur binnenrollen, worden we direct getrakteerd op een prachtig uitzicht over het Meer van Gen\u00e8ve met de Alpen op de achtergrond.<\/em><\/p>\n

We hebben vijf uur de tijd om de stad te verkennen, wat te eten en zelfs een verfrissende duik in het meer te nemen. Tijdens het daaropvolgende traject van de treinreis blijft de Mont Blanc ruim twee uur lang vol in zicht \u2014 een fantastische ervaring om zo langs deze reus te rijden.<\/em><\/p>\n

Aangekomen in Aosta start het volgende avontuur: het bereiken van ons overnachtingsadres in Valsavarenche. Met een binnenstebuiten gekeerde Albert Heijn-tas waarop groot \u201cValsavarenche\u201d geschreven staat, proberen we langs de weg te liften. Binnen no-time stopt er een bevlogen jonge kerel in een rode Kia Picanto. Omdat hij midden op de weg stilstaat, stappen we snel in. Tot onze verrassing besluit hij ons helemaal naar Valsavarenche te brengen!<\/em><\/p>\n

Na een geslaagde reis van bijna 24 uur komen we aan in onze kamer. We sluiten de dag af met een heerlijk diner in het restaurant en zoeken om 21:55 uur moe maar voldaan ons bed op.<\/em><\/p>\n

Maandag 6 juli: De klim naar Chabod en een veranderd plan<\/em><\/h2>\n

Na een goed ontbijt beginnen we aan de wandeling naar Rifugio Chabod. Vanaf ons hotel is dit een tocht van zo’n 10 kilometer met 1.250 hoogtemeters. Het stijgen en de ijlere lucht zijn even wennen tijdens de steile klim, maar zodra de Gran Paradiso in zicht komt, is het alle moeite waard: we kijken uit op indrukwekkende toppen bedekt met sneeuw en ijs.<\/em><\/p>\n

Om 15:45 uur arriveert onze gids David, een vlotte en directe kerel. Tijdens de training legt hij alles helder uit en herhalen we de technieken grondig. Doe je iets verkeerd, dan hoor je dat meteen \u2014 precies zoals het hoort.<\/em><\/p>\n

David brengt ons verrassend nieuws: vanwege gunstigere omstandigheden wil hij niet overmorgen, maar vannacht al gaan klimmen. We gaan dus morgenochtend al de berg op!<\/em><\/p>\n

Rond 17:05 uur dreigt het plan even stil te vallen wanneer Joshua onverwachts last krijgt van hoofdpijn en misselijkheid. Na het eten rond 21:23 uur is hij gelukkig flink opgeknapt. Met betere vooruitzichten sorteren we onze spullen en gaan we de nacht in.<\/em><\/p>\n

Dinsdag 7 juli: De finale klim naar 4.061 meter<\/em><\/h2>\n

Hoewel de wekker om 04:00 uur staat, zijn we door het gesnurk en de bedrijvigheid van vertrekkende klimmers al een uur wakker. Na het opfrissen geeft Joshua aan dat hij zich beter voelt: groen licht om te gaan!<\/em><\/p>\n

We pakken in, eten wat en beginnen om 05:15 uur aan de klim. Joshua loopt voorop in een stevig tempo. Als David vraagt of we dit volhouden, antwoorden we resoluut: \u201cZeker.\u201d<\/em><\/p>\n

Na precies een uur bereiken we de gletsjer. Tijd voor de stijgijzers, het vormen van een touwgroep, een extra warm laagje kleding en een snelle snack. We lopen stevig door en halen regelmatig andere groepen in. Telkens lopen we minimaal een uur voordat we kort pauzeren voor wat water en een energiereep. Om 07:39 uur bereiken we de bovenste gletsjer en komt de top definitief in zicht.<\/em><\/p>\n

Het laatste uur valt ons zwaar; de hoogte begint haar tol te eisen en Joshua voelt de hoofdpijn heviger terugkomen. Op 4.010 meter hoogte laten we de stijgijzers en wandelstokken achter voor het laatste stuk. Dit is puur klimmen en klauteren langs afgronden van soms wel 200 meter diep. Na drie uur lang naar onze eigen schoenen gestaard te hebben, schudt deze klauterpartij ons weer helemaal wakker.<\/em><\/p>\n

En dan staan we er ineens: bij de Madonna op de piek van de berg! Na zes maanden voorbereiding, 24 uur reizen en een klim van 3 uur en 48 minuten hebben we de top van de Gran Paradiso (4.061 m) bereikt.<\/em><\/p>\n

Het was een ontzettend zware tocht, maar het is gelukt! Met trots tonen we de vlag van het Prinses Beatrix Spierfonds op de top. We zijn dankbaar dat we met deze sportieve prestatie op een bijzondere manier aandacht hebben kunnen vragen voor de strijd tegen spierziektes.<\/em>“<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

In april berichtten we al over het voornemen van een van onze leden om naar de top van de Gran Paradiso. Ons lid Lars Hoogeveen en zijn kameraad Joshua hebben […]<\/p>\n","protected":false},"author":12,"featured_media":57942,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_coblocks_attr":"","_coblocks_dimensions":"","_coblocks_responsive_height":"","_coblocks_accordion_ie_support":"","footnotes":""},"categories":[2],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/hac63.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/57941"}],"collection":[{"href":"https:\/\/hac63.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/hac63.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/hac63.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/users\/12"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/hac63.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=57941"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/hac63.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/57941\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":57943,"href":"https:\/\/hac63.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/57941\/revisions\/57943"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/hac63.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media\/57942"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/hac63.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=57941"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/hac63.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=57941"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/hac63.nl\/wordpress\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=57941"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}